İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Ben de insanın susmalarından korkarım... Birikimler, bir gün mutlaka açığa çıkıverir ama nasıl kırılır bilinmez...
Şiirinizin devamı var gibi geldi; bu kadarıyla da güzel, tebrikler... Daima nisan sevinci olsun...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta