06 Ekim 1969- Ankara
Dün çatı arasını boşaltırken,
Ayağım bir şeye takıldı,
Sendeleyip, düştüm yere,
Canım çok yandı, bir de baktım ki,
Kırık dökük tahta bir sandıkmış,
Kızdım, bağırdım, burun kıvırdım,
İçimdeki ses dedi ki ’ aç onu ’,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta