Döküldü önüme sarı yapraklar
Anladım ki artık mevsim sonbahar
Ne de çabuk geçti seneler aylar
Şimdi sol yanımda bir yerim sızlar
Duyulmaz oldu o gizemli sesler
Kıpkızıl sislerde gezindi gözler
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Dokunaklı yapısının yanında şık bir şiir diliyle oluşturulmuş çalışmanızı kutlarım,saygılarımla...
Kaleminize, yüreğinize sağlık sayın Arif Tatar..Duygusu ve sesi ile çok güzeldi...Kutluyorum...
Zaman 'iyi bir berber' gibidir.. Önüne döker, ne varsa geri kalan...
Ne kaçış mümkün, ne yalvarışlar... İşte geride, 'hoş bir seda...'
Güzel şiirdi Arif Bey.. Kutlarım, dostum..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta