O son nefeste Şiiri - Ertuğrul Bey

Korkmuyorum geleceğimden
Ne yaşarsam yaşayayım EYVALLAH
Yokluklarada KÂBULUM

yaralanmak ürkütmüyor düşmeye alıştım
Sevgim icindi usanmadan verdiğim savaşım
Kaybettim sonunda biliyorum kaybettim
Hak ettimmi bilemiyorum ama mutlak sona yaklaştım

Geceler gündüzler bir artık
Tatlı tuzlu tüm tadlar birebir aynı
Gülmekse istemsiz bir yara bandı
bu aralar Ağlamak nefes almak kadar sıklaştı

Hayaller kurmak yasak ümit etmek hayal
İçim dışım paramparça hayatım muhal
Sözlerim dinlenmez insanlığım kayıp
Kalbimden geçen güzellikler şimdi koskoca bir ayıp

Sesimin rengi kırgın yüreğim solgun
Dualarımda bitmeyen bir münacat
Kirlenmiş o tertemiz duygularım
Üzerine basıp geçmiş can sandıklarım
Kime el attıysam elimi kolumu kırdılar
Kime iyilik yaptıysam ilk onlar vurdular
Kendi nefsleri hevesleri için sattılar
Bir kuruşa tamah edecek kadar sıradandılar
Ölüm ölüm ölüyorum yar işte bu kadar

Ayakta tutan şey ne doktor nede ilaçlar
Kartanem'le yaşadığım o unutulmaz anılar
Yüzümdeki tek tebessümün sahibi
Ey kalbi yaralım kara yazgılım
Sensin sebep sen sensin başı belalım😥

Gurursuz Yalvar yalvar yakardığım
Üzüldüğün için çaresizliğim için
Utandıgım yüzüne bakamadığım
Rüyalarımda saçlarını okşadığım
Aklımda sakladıgım dualarla andığım
Gül yüreklim gül yüzlüm ilk baharım

ELBETTE VAR ALLAHIM senden SON İSTEĞİM
Dünyaya ait hiçbir şeyde gözüm yok benim
çoktan yitirdimki bitti hevesim
Uyumaktan çok korkuyorum
Ya uyurken verirsem son nefesimi..
ona Dualar edemeden gidersem dünyadan
Ar'tanemi gözlerimin önüne almadan
Son bir isteğim var demiştim ya Yüce Yaradan
Ne olur RABB'İM izin verde GÖZLERİNDEN öpeyim
O SON NEFESTE
O SON NEFESTE😥😥