O son nefeste Şiiri - Ertuğrul Bey

Korkmuyorum geleceğimden
Ne yaşarsam yaşayayım kabülüm
Yokluklarada EYVALLAH

yaralanmak ürkütmüyor düşmeye alıştım
Sevgim icindi usanmadan verdiğim savaşım
Kaybettim sonunda biliyorum kaybettim
Hak ettimmi bilemiyorum ama sona yaklaştım

Geceler gündüzler bir artık
Tatlı tuzlu tüm tadlar birebir aynı
Gülmekse istemsiz bir yara bandı
Ağlamak nefes almak kadar sıklaştı

Hayaller kurmak yasak ümit etmek hayal
İçim dışım paramparça hayatım muhal
Sözlerim dinlenmez insanlığım kayıp
Kalbimden geçen güzellikler koca bir ayıp

Sesimin rengi kırgın yüreğim solgun
Dualarımda bitmeyen bir münacat
Kirlenmiş o tertemiz duygularım
Üzerine basıp geçmiş can sandıklarım
Kime el attıysam elimi kolumu kırdılar
Kime iyilik yaptıysam ilk onlar vurdular
Kendi nefsleri hevesleri için sattılar
Bir kuruşa tamah edecek kadar sıradandılar
Ölüm ölüm ölüyorum yar işte bu kadar

Ayakta tutan şey ne doktor nede ilaçlar
Kartanem'le yaşadığım unutulmaz anılar
Yüzümdeki tek tebessümün sahibi
Ey kalbi yaralım kara yazgılım
Sensin sebep sensin başı belalım😥

Gurursuz Yalvar yalvar yakardığım
Üzüldüğün için çaresizliğim için
Utandıgım yüzüne bakamadığım
Rüyalarımda saçlarını okşadığım
Aklımda sakladıgım dualarla andığım
Gül yüreklim gül yüzlüm çiçekteki Filiz'im

ELBET ELBET VAR ALLAH'TAN SON İSTEĞİM
Dünyaya ait hiçbir şeyde gözüm yok
Ben çoktan yitirdimki hevesimi
Uyumaktan çok korkuyorum
Ya uyurken verirsem son nefesimi..
Dualar edemeden gidersem dünyadan
Ar'tanemi gözümün önüne almadan
Son bir isteğim var demiştim ya Yüce Yaradan
Ne olur RABB'İM izin ver son DİLEĞİME
Onun ayaklarının altını öpüpte gideyim
SON NEFESTE
O SON NEFESTE😥😥