Bir akşamüzeri kuytu köşende
Serencamımla baş başa kaldığım bir zamanda,
Kulağımı yumuşacık okşayan okunan mısralar,
Kimsenin vakıf olmadığı bir zeminde,
Çölleşen göz pınarlarımdan
Damlaların akmasına vesile olmuştu.
Okunan şiir Yağmur isminde bir gülistandı.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Merhaba ozancan. Bu öyküyü ben yaşadım ve ben orda sizin olmadığınızı yadsımıştım.Yüreğinize sağlık. Tüm esin perileri sizinle olsun.
dile getiridğiniz güzel duygulara katılmamak imkansız..
keşke bunu şiir formatında değil de
düzyazı şeklinde kaydetseydiniz
şiire haksızlık olmuş bana göre
hem de şairine...
selam ile
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta