Tüm yaşamı bunalımla geçen;
karanlığına,
kararsızlığına,
yalnızlığına ve yanlızsızlığına bir kimlik arayan;
nerde, nasıl ve kimin eliyle bulacağını bilmiyen bir ortaçağ filozofunun, inzivaya çekilmiş yarı bencil havasındayım.
Mütevekkilim!
Yalnızım!
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta