Yaraların, ışığın içinden geçtiği yerlerin,
Herşeyden fazla, her birimizin aklında.
Onsuz nefesin, çiçeksiz veya meyvesiz,
Eski kuru bir ağaç gibi, durmak aslında.
Söyle, hayatın adı evrenin sırrı, değil mi,
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Devamını Oku
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta