Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Merhaba iyi yürekli dost merhaba Arif hoca şiirinizi beğeniyle okudum güzel bir eser olmuş, yalın ve güzel bir anlatımla donatılmış bir eser,yüreğiniz daim olsun, esenlikler dilerim
Saygılarımla
Mehmet Çobanoğlu
Arif Abi;Emeğine saygı,Yüreğine sağlık...sevgiler hiç göç etmesin diyesim geliyor ama...ÖLÜM VAR...di YE mi YORUM....bi şiire 10 p. az...
Ben de özendim doğrusu böyle üçgen yazmaya. Şiir anlam olarak da zorlama değil. Gayet akıcı ve güzel. Tam puanımla kutluyorum.
NE KADAR GÜZEL DENKLEŞTİRMİŞSİNİZ,YAZAN ELLERİNİZ DERT GÖRMESİN,BAŞARILARINIZ DAİM OLSUN,SAYGILAR SELAMLAR ABİM,
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta