dut yaprağı konuşuyordu ipekle
duydum o sesi baharat katkılı gecede
gülleri kamçılıyorlardı rahmin çarmıhında
korkuları gözlere kül eden tanrı
kör kuşlar değin çaresizdi
firari gülüşler dolaşıyordu orta yerde
çeliği tende sınıyordu
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta