Kulaklarımda yine o ses yankılanıyor.
Saat bilmem kaçı geçmiş?
Dakikalar, saniyelerle boğuşuyor;
Ben, benden geçeli hayli zaman olmuş...
Ruh, nefisle cebelleşiyor;
İmanını da şeytana kaptırmış.
İşin sonu bilmem nereye gidiyor?
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta