O Senelerde Aşklarımız Vardı

O Senelerde Aşklarımız Vardı

Bir zamanlar…
Kasetler dönerdi teyplerde,
Cengiz Kurtoğlu’ndan “Unutulan” çalardı,
Kalbimizde ise hiç unutmayan bir yara…

Atilla Kaya söylerdi uzak bir köşede,
Benimle oynama” derdi,
Biz yine de aşkla oynardık inatla,
Bile bile yanardık, göz göre göre...

Arif Susam’ın sesiyle susardık gecelere,
Ben insan değil miyim” derdi içimizdeki yalnızlık,
Bir kadeh düşerdi masaya,
Bir şarkı başlardı, gözler dolardı…

Nejat Alp çalardı piyanoda,
Bir tanem” derdi, biz inanırdık,
Sevda çocuktu o zamanlar,
Kırılırdı, ama yine de sevmekten vazgeçmezdi.

Ümit Besen’in sesiyle ağlardık sonra,
İkimiz de sevdik, ama” derdi radyoda bir ses,
Biz de susardık,
Bir sigara yakar, gözlerimizi camdan dışarı salar,
O şarkılarda kaybolurduk.

O senelerde aşk, kalpten yazılırdı,
Mesaj yoktu, ama mektuplar vardı,
Bir kağıda düşen birkaç kelime,
Bir ömürlük anlam taşırdı.
Ne fotoğraf filtreleri vardı,
Ne yalan gülüşler…
Bir bakış, bir dokunuş yeterdi,
Aşk temizdi, hüzün bile güzeldi.

Kaset sarardı bazen,
Kalemle geri sarardık,
Tıpkı hayatı geri almak ister gibi…
Ama ne mümkün!
Giden gün dönmezdi,
Tıpkı bazı sevgiler gibi.
Şimdi o şarkılar çalınca
Yine aynı duygular geçiyor içimden,
Kalbim 80’lerde takılı kalmış sanki,

Her notasında bir anı,
Her sözünde bir “keşke” saklı.
Atilla, Arif, Nejat, Ümit, Cengiz...
Siz o yılların kalbinde yaşayan ustalardınız,
Biz de o şarkılarda büyüyen çocuklardık.
Aşkı sizden öğrendik,
Ayrılığı sizden dinledik,
Ve bir ömür boyu o şarkılarla yaşadık.
Hamit Atay 13.11.2025