Oturduğum ev, büyümeye yürüdüğüm sokaklar
Lisemin koca duvarları
Alaeddin Tepesi, Meram Bağları
Havasını soluyup, adımladığım caddeler
O şehir yine bildiğim gibi mi?
Kimler oturur şimdi çocukluğumun evinde
Evcilik oynar mı çocuklar bahçelerimde?
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Selam dost yeni şiirlerini tesadüfen okumak hem güzel hemde koyuyor adama.
O şehir in yaşadığın gibi olduğunu hiç sanmıyorum. Yerinde duran ne var hayatta.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta