O şarkı ve mazi Şiiri - Servet Balıbey

Bir şarkıda toplanmış Koca gençlik Yıllarım
Kulaklarımda mazi, en delişken çağlarım
Hoparlörde ki efkar, gel diyor sevdiğine
Tansiyonum fırlayıp, gel diyorum kendime

Okulu senle sevdim, sana koşar gelirdim
mimarlığı okurdun, beni İmar ederdin
Aşka teras bakışım, seni izler dururdu
Sana talebeydim ben, ben seninle öğrendim

Öğrendim ateş yakar, aşk dumansız yanarmış
Gördüm, su gibi güzel, lakin ciğer yakarmış
Sensizim, kimsesizim, mazi de kalan hasret
Hatırlıyorum seni, gözüm sana esaret

Bir duyguda ortaklık, bağırıyor yüreğim
Gençliğimin rüyası, geçti çılgın gençliğim
Çalan şarkı bir ağıt, aşkımıza ithafen
Şimdi nerdesin bilmem, ben burda öleceğim

Resimlerde ki seni, saklıyorum kendime
Kimse bilmezken seni, ben aşığım ismine
Merdivenin önünde, karagözlüm poz verir
Dalıp giderim sana, gözüm ağlar gözüne

Tavrım geçen yıllara, saçımda ki aklara
Seni alıp götüren, geçip giden yıllara
Bir şarkıda tüm ömür, bir nağme de sevdiğim
Beni yakan türküyü, sen dinler misin hala

Duruşunda ki haslet, hala benim aklımda
Elinde kitapların, koşar adım karşımda
Selam veren sesine, gül destesi yüzüne
Her gün seni anarak, ulaştım bu günlere

Rastlaşmak mümkün değil, görebilmek imkansız
Kara derinlikteyim, gidiyorum amaçsız
Ey zindanların aslı, haberin var mı benden
Bir çölde kuyudayım, kurtarmıyorsun neden