O Sabah Gün Aymadı Şiiri - Fatih Çakıcı

Bir gece uyudular
Yorgun ama huzurlu
Yastığa düştü başları
Kim bilir ne dualarla

Perdeden sızan ayla
Gözleri kapandı yavaşça
Gecenin koynundalardı
En tatlı rüyalarla

Sirenler boğdu sabahı
Toz yuttu semtlerin adını
Koştuk ama çok geçti
Toprak sardı canlarımızı

Bir gece uyudular
O sabah gün aymadı
Saatler durdu sanki
Kimsenin suçu sayılmadı

Gözleri kapandı
Evleri yıkıldı
Bir gece uyudular
O sabah gün aymadı

Oyuncak düştü yere
Üstünde minik bir el
Anne kokusu vardı ama
Kendi meleklerin arasında

“Anne korktum” diyemeden
“Dayan” diyen bir ele değmeden
Saat durdu, nefes sustu
Yer titredi, ölüm kustu

Bir gece uyudular
O sabah gün aymadı
Saatler durdu sanki
Kimsenin suçu sayılmadı

Gözleri kapandı
Evleri yıkıldı
Bir gece uyudular
O sabah gün aymadı

Hangi uyku bu kadar derin
Hangi kabus bu kadar gerçek
Yatağında dondu nefesleri
Anılar kaldı gidenlerden

Şimdi dualar erişir
Yarım kalan nefeslere
Toprağın altında değil
Kalbimizin en derininde

Bir gece uyudular
Yer yerinden oynadı
Gözyaşları sel oldu
O Şubat unutulmadı