Sokaklarda unuttuk çocukluğumuzu
Hatırlıyorum da
Bir saklambaç oyunundaydık en son
Öyle ıssız bir köşeye saklandım ki,
Ne ebe buldu beni ne de ben kendimi...
Tam ortasındayız işte hayatın.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Ey içimizde var olan kaybetmeyi istemediğimiz varlığına tutunduğumuz çocuk! Her ne kadar günümüzde bu imkansız olsa da hiç büyüme, unutturma varlığını e mi!
Kaybolmaya başlayan değerlere, insanların birden fazla maskeli yüzlerine, yalan-dolan riyaya hepsine herşeye inat kaybetme masumluğunu...
Kutlarım saygıyla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta