Sokaklarda unuttuk çocukluğumuzu
Hatırlıyorum da
Bir saklambaç oyunundaydık en son
Öyle ıssız bir köşeye saklandım ki,
Ne ebe buldu beni ne de ben kendimi...
Tam ortasındayız işte hayatın.
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Ey içimizde var olan kaybetmeyi istemediğimiz varlığına tutunduğumuz çocuk! Her ne kadar günümüzde bu imkansız olsa da hiç büyüme, unutturma varlığını e mi!
Kaybolmaya başlayan değerlere, insanların birden fazla maskeli yüzlerine, yalan-dolan riyaya hepsine herşeye inat kaybetme masumluğunu...
Kutlarım saygıyla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta