Sokaklarda unuttuk çocukluğumuzu
Hatırlıyorum da
Bir saklambaç oyunundaydık en son
Öyle ıssız bir köşeye saklandım ki,
Ne ebe buldu beni ne de ben kendimi...
Tam ortasındayız işte hayatın.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Ey içimizde var olan kaybetmeyi istemediğimiz varlığına tutunduğumuz çocuk! Her ne kadar günümüzde bu imkansız olsa da hiç büyüme, unutturma varlığını e mi!
Kaybolmaya başlayan değerlere, insanların birden fazla maskeli yüzlerine, yalan-dolan riyaya hepsine herşeye inat kaybetme masumluğunu...
Kutlarım saygıyla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta