Gözlerimde bir cam kırığı, adınla sızlayan,
Herkesin bildiği yolda, sana gizlice ağlayan.
Benim evim bu yalnızlık, dört duvarı sensin,
Bir fısıltı kadar yakın, bir ömür kadar binsin.
Ellerim, senin saçına değmeyi hayal eder,
Oysa gerçeğimiz, buzdan bir dağ gibi keder.
Aynada gördüğüm yüz, tanımadığım bir yabancı,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta