Unutma Hâfız!
Kul O'nun, Kitap O'nun, Hâfız O'nun.
Mu’Hâfız’ını O seçer,
Ayet O'nun, Sûre O'nun.
Bir nur indirir yedi kat semâdan “Nur Dağı”na
“Oku!” der Habîbine,
Vahiy O'nun, Peygamber O'nun.
“Ben okuma bilmem” dese de Cebraîl'e, O okutur Hâfız,
Dil O'nun, Lisân O'nun Kelâm O'nun.
Bir sevda düştü gönlüne Hâfız, zannetme ki gelir geçer.
Yandıkça dumanı tüter, zannetme ki aşkı köz olur geçer.
Unut kendini, vazgeç sıladan,
Sal Mecnun’u çöllere, dünya çekilsin aradan.
Bir gün ansızın çıkagelir,
Zannetme ki Leyla vazgeçer Mecnun’dan…
Kayıt Tarihi : 30.1.2025 09:12:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!