Çokluğu ifrite döndürür...
Yokluğu ocak söndürür...
Kıtlığı,acâyip bir zehir;
Yavaş yavaş öldürür...
İyi,güzel duyguları,
Bin parçaya böldürür...
İhtirâsın sert kırbacı,
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta