İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Tek tabanca yaşamı idame ettirmek bir noktadan sonra insanı kısır döngüye mahkum ediyor. Yalnızlığını fark ettiğinde çoktan eşgüdümlü yaşam senin yapamayacağın bir biçim oluyor. O yüzden travmatik bir varlık olarak devam ediyorsun yoluna. C. Özdemir'in parlak çocukluğu içten içe beni rahatsız ediyorsa da , böyle bir şiir yazan adam o kadar da fabrikasyon medyanın içinden değildir diye düşünüyorum.
simdiye kadar okudugum en güzel siirlerin basinda geliyor..kendimden cok seyler buldum belkide..ama tek kelimeyle harika..her geldigimde acaba Cüneyt beyin baska siirlerinede rastlayacakmiyim diye bakiyorum..belkide bu sairi tanimak hayatimin en güzel olayi olurdu..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta