Ummanları dök tepemden;
Dilimi çek ensemden.
Biri kor ve biri buz;
İki demirle
Bed ruhumu sür tenimden...
22Agu12
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




"Bed" bir ruh, bu kadar güzel bir şiirin yazarının ruhunuz olamaz. Bed olan baht'tır, belki. Bazı "şeyleri" yaşamayanların anlayacağı hal kavrayacağı bir lisan değil bu. Tebrikler efendim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta