Senin gözlerin bir deniz feneri gibi, yasak limanıma değen aydınlık...
Biliyorum, benden başka gemilere yol gösterir.
Yine de her bakışın, binlerce dizesi olan gizli bir şiir,
Sadece benim okuyabildiğim, mühürlü, kadife bir çığlık...
Senin adın, dudaklarımda donmuş, fısıldanmaktan korkulan bir hece.
Sana yazdığım, hiç okumak istemediğin o mektuplar kendi ruhumda yanar.
Her gece, benim yalnızlığıma, senin evindeki ışık sızar,
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın



