Hastalar iyi oldu, mutlu oldu tüm hane,
Üstelik inliyordu, ben de şaştım bu işe,
Asıl sebep bu değil, meğer bunlar bahane,
Hizmet edenler öldü, ben de şaştım bu işe.
Hastaya hizmet eden, birçok kimseler gitti,
Devâ buldu çokları, sıhhat- âfiyet etti,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
