Yağmur bulutlarının ardından,
Korkak bir ışık sarmış akşamı
Her yerde su kümeleri
Oğlum şaplatıyor ayaklarını
Elinde, topik şekeri teselli...
Kimsecikler yok bizden başka
Herkes çekilmiş, sıcak yuvasına
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




O Konuşsun!
Şiirin her hecesine yansıyan içtenliği hissetmemek mümkün değil...
Etkileyici
Saygı ve selamlar arkadaşım...
Evet, o konuşsun! Ağlamasın, ağlamasınlar.....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta