O ki kavak ağaçlarının arasında
Bir söğüttü ayaklarını suya sokan
Adı irfan gibiydi
Elleri cebinde gezerdi
Duman grisiydi gözleri
Karardığında görecektin sen gözlerini
Göklerin gürleyen öfkesi gibi
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta