Ben o yıkılan kent'ten geliyorum
o son taşına kadar yıktığım lanetli kent'ten
gözlerimde tekinsiz karanlıkların kurşun sesini
yüreğimde nefret dolu bir akrebin ağusunu taşıyorum
yıkık bir kervansarayın kuyusunda kendimi gördüğümde
ben mi ağlıyordum yağmur mu yağıyordu bilmiyorum
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta