Ey gönül tahtıma oturan kadın
Kapmışsın dostunda sevgilininde yerini
Arama hiç kendini vefasız gönüllerde
Dokun gönül telime gör kendi değerini
İster sarıl boynuma biz sevgili olalım
Tertemiz duygularla ateşlere yanalım
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta