Karanlıkla gölgenin, birleştiği bir yerde,
Dün gece içi yanan, bir dertli kadın vardı,
Sessizce ağlıyordu, karşımda perde, perde,
O gözyaşı döktükçe, benim içim sızladı.
Dedim niye ağlarsın, yok mu derdine çare,
Bir de ne görsem dersin, bayıldı düştü yere,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta