O kadar körüm ki
Bir kadınla,bir odunu ayıramıyorum,
İkisini de öpüyorum
Aynı muhteşem lezzet...
İkisinde de aynı sevgilinin kokusu....
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




odun -kadın ilişkisi herhalde ikisininde yaşam boyu yandıkları
Güzel şiirdi. Kutlarım
kadın,odun,taş,kuş, vs.tüm varoluşun özde bir oldukları,aynı kaynaktan geldikleri aynı kokoyu,yani hakkın kokyusunu taşıdıkları...okuyup yorumda bulunduğunuz için teşekkür ederim,saygılar..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta