Ey İstanbul, kim bilir neler yaşadın, kimlere neler yaşattın.
kimilerini, sardın sarmaladın
sevgi dolu bir gelecek bağışladın
kimilerini yerden yere vurdun her gün ağlattın
en sonunda yaşadıklarını ve yaşattıklarını efkarınla birlikte hep içine attın
nasıl bir şehr-i sevdasındır ki sen ve ben seni hala çözemezken...
şimdi anladım ki içimde sakladığım
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta