O İflah Olmaz Boşluk

Vicdanın amansız mahkemesinde, sanık sandalyesine oturttuğumuz her hırs, ruhumuzun derinliklerindeki o iflah olmaz boşluğun bir tezahürüdür.

Gözbebeklerimize kazınan bu kolektif cinnet, sahte bir sükunetin ardına gizlenmiş volkanik bir infilakın habercisidir.

Kelamın kifayetsiz kaldığı o meşum anlarda, sükutun balyozu iner zihnimizin fildişi kulelerine.

Ya varlığın bu kaotik labirentinde, pusulamız olan mantık; ihtiraslarımızın fırtınasında paramparça olmuş bir enkaza dönüşmüşse?

Medeniyet denilen bu muazzam illüzyon, fıtri bir vahşetin üzerine çekilmiş ince ve mütereddit bir tül tabakası olamaz mı?