Bir nehir akıyor gözlerimin önünden,
İçinde akıntılarıyla beraber;
Kimi çaresizlik, kimi umut, kimi aşk…
Ama aynı yöne akıyor hepsi de,
Kimi zaman birbirlerinden habersiz, kimi zaman iç içe…
Umut diyor ki: “Gelir mi ki? ”
Çaresizlik diyor ki: “Hiç gelmedi ki! ”
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta