Buğlanmış camlara ismini yazıp mutlu olduğum anları tekrar yaşamak istiyorum.
Koşarken düştüğümde dizlerimden akan kanları görüpte acımadığı halde korkudan ağlayıp anneme sarılmayı,
yaralarımın kabuk bağladığında o kabukları acıyacağını bildiğim halde yolmayı özlüyorum.
Arada bir görsemde senide özlemiyor değilim.
Suyun bulanmamışını,ellerin kanlanmamışını.
Ah be şimdi gelsen yüzüne bakarmıyım,
halbuki ne kadarda özledim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta