Yaşamın en ağır sancılı günleri
öldürülen arkadaşların giyitlerini
ellerinden düşürmeyen anaların
sakin öfkeleri okunuyor
sessiz sessiz dökülen yaşlarında
Namusun gibi senden ayrılmayan acılar
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




açlığınla, susamışlığınla
her koşulda yitmeyen onurunla
sarıl yaşama
bırakma!
güzel bir paylaşımdı tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta