Yaşamın en ağır sancılı günleri
öldürülen arkadaşların giyitlerini
ellerinden düşürmeyen anaların
sakin öfkeleri okunuyor
sessiz sessiz dökülen yaşlarında
Namusun gibi senden ayrılmayan acılar
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




açlığınla, susamışlığınla
her koşulda yitmeyen onurunla
sarıl yaşama
bırakma!
güzel bir paylaşımdı tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta