O günlerde;
Üstünde seninle yürüdüğüm sarı yapraklarla,
Yağmurda altına saklandığımız saçak arası kadardı dünyam.
Yeterdi.
O günlerde;
Mutlu olmak için sebebe ihtiyaç olmazdı.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta