Muhibbân-ı dildar... Yeis ile mahzun olup ağlamasınlar;
Vuslatın erip, Hakk’a yürüdüğüm gündür o gün!
Firkat ateşinin nârı ile... Tutuşup da yanmasınlar;
Çile-i ömrün nihayet bulduğu gündür, o gün!
Gözyaşıyla değil; niyazlarla uğurlasınlar...
Mekân-ı fâniden, dâr-ı bekâya göçtüğüm gündür o gün!
Göçen tendir... Canı mürde sanmasınlar;
Hayat-ı ebediyeye doğduğum gündür, o gün!
Yâd-ı cemil ile... Hayırla yâd edip ansınlar;
Sırr-ı cemâle erdiğim gündür, o gün!
Zâhirde firkat sanıp... Sakın mahzun olmasınlar;
Vuslatın kemâle erdiği gündür, o gün!
Kayıt Tarihi : 13.2.2026 07:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!