Her saatte esen yaşamak zevki gibi,
Sonbahar rüzgarından da hızlı,
Kendinden kaç bütün hızınla,
Yağmurun bardaktan boşanırcasına yağdığı o gün.
Aşktaki hüzünleri düşünelim beraber,
Uç bu gece keyifle gönlümün göklerine,
Eski yağmurların hüzünlü kokusu gibi,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




bir bulut büyüttüm içimde
sonra tükeninceye kadar ıslandım....
saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta