Eline bir meses alıp, ayağına bir mes giyip,
Kabe yollarına düşsen nolur ah edip inleyip,
O kızgın çölleri geçsen de bir gün gülmeyip,
O gülü görünce, acep ne olur hâlin, ahvalin.
Elim boş, yüzüm karadır, deyip te ağlasan,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta