Bu sabah kendimle uyandım güne
Gözümün önüne sen geldin yine
Su verdim bahçemde açan tek güle
O gülün adını aşk koydu gönlüm
Kavuşmak yazılsa günün birine
Bir hayal gölünde dalsak derine
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta