Gönül dalarsa safaya ki suçlu ayak mıdır?
Aç gözünü etme gaflet yoksa bir tuzak mıdır?
Bir bir giderken dostların baki olan olan aleme
Gözün yumarsın ölüme o sana ırak mıdır?
Gör ki semalar ağlıyor, sense sağır, duygusuz
Aşıklar vecde gelince, kalır daim uykusuz.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta