Çam gözlüm! hüzün bastı göynüme yine
Daha saat bile olmadı senin gitmene
Köşemdeyim şimdi düşünürüm seni
Bir sen bilirsin beni, sendeki derdimi...
Vardığın da hemen haber edesin
Fazla oyalanmadan hemen gelesin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




M.Coşkun Kale yazmışsa o şiir tamamdır. Hem de tas tamam şiirdir. Burada olduğu gibi. Kutlarım.
Yılmaz Helimergin
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta