İşte yelken almışken beni kedere veren o limandan ardıma baktığımda sevgi ormanlarımın yanışını pişmanlık dağlarımın yıkılışını gördüm, kadere verdim...
Ormanlar oksijen kaynağımdı oysa yalnızca beni zehirlemekteymiş, dağlarsa bütün dünyamdı oysa asıl dünyanın önünde birer engelmiş öğrendim, kadere verdim.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta