Gece sanki bir cellat, pusuda bekliyordu,
Zaman, ömrün sırtına kederi yüklüyordu.
Yedi yerinden kırıldı dünya, gök çatladı hırsından,
Bir can pazarı kuruldu, ölümün tam ortasından.
Koca şehirler devrildi, toz olup uçtu her yan,
Geriye sadece feryat kaldı, geriye sadece figan...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta