İki kişiydiler,gece sabaha karşıydı.
Islak kaldırımda yürüyorlardı.
Yanlarında yanlız kendileri,sırtlarında taşıyamıcakları aşkları,
kalplerinde dindiremicekleri acı,
ağlıyorlardı,yürüdüler yürüdüler saatlerce yürüdüler,
tek destekleri kendileriydi,birbirlerini anlayan iki kişi,
sırılsıklamlardı,şarkıları dillerinde,akllarında aşkları,
ben aşkı bir üveyikten satın aldım,yaşım onaltı
o zamanlar bakır rengindeydi dağlar
daha şıvan düşmemişti böğrüme
daha deli deli esmemişti ruzigar
kalbim acıya düşmemişti
sanırdım bütün ırmaklardan koşacaktım
Devamını Oku
o zamanlar bakır rengindeydi dağlar
daha şıvan düşmemişti böğrüme
daha deli deli esmemişti ruzigar
kalbim acıya düşmemişti
sanırdım bütün ırmaklardan koşacaktım




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta