İki kişiydiler,gece sabaha karşıydı.
Islak kaldırımda yürüyorlardı.
Yanlarında yanlız kendileri,sırtlarında taşıyamıcakları aşkları,
kalplerinde dindiremicekleri acı,
ağlıyorlardı,yürüdüler yürüdüler saatlerce yürüdüler,
tek destekleri kendileriydi,birbirlerini anlayan iki kişi,
sırılsıklamlardı,şarkıları dillerinde,akllarında aşkları,
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta