İki kişiydiler,gece sabaha karşıydı.
Islak kaldırımda yürüyorlardı.
Yanlarında yanlız kendileri,sırtlarında taşıyamıcakları aşkları,
kalplerinde dindiremicekleri acı,
ağlıyorlardı,yürüdüler yürüdüler saatlerce yürüdüler,
tek destekleri kendileriydi,birbirlerini anlayan iki kişi,
sırılsıklamlardı,şarkıları dillerinde,akllarında aşkları,
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta