Önce kirpiklerim ıslandı yavaş yavaş,
Dişlerimi sıktım, çenem de aciz bir titremeyle.
Adının çokça geçmiş olması benim suçum değildi.
En uzun sustuğum geceydi belki de.
Sonra gözlerime geldin,
İki damla yaş oldun,
Durdun orada, yanaklarımın yatağında bir çağlayan oldun.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta