Akıl, göz, sair his ve organlar,
kâinatta sergilenen sanatı Rabbaniyeyi temaşa,
emri İlahiyi bildiren, Kitabullah’ı okumak öğrenmek ve
sünneti Resulü takliden yaşayıp cenneti kazanmak için verilmiş çok değerli emanetlerdir.
Emanete riayetin mükâfatı,
ihanetin ise derecesi nispetinde büyük cezasının olduğu,
insani ilişkilerimizde bile kendisini bütün çıplaklığı ile gözler önüne sererken,
Allah’ın vermiş olduğu,
başta hayat ve hayata hizmet eden her şeyi,
haraç almış gibi sorumsuzca kullanmamız,
şiddetli bir cezayı hak ettiğimiz göstermez mi?
İhanetini terk edip,
pişman olmayan kimsenin,
bağışlanmayı beklemesi ne kadar mantıklı olabilir?
Allah emanetlerin farkında olup,
veriliş amacı doğrultusunda kullanma,
emirlerine riayet edip,
yasaklarından sakınma şuur ve basireti ihsan buyursun.
Kayıt Tarihi : 11.3.2011 09:58:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!