Yıl 1968...Kiçikapudaki lise yıllarım
Eski Rum evini bu gün gibi hatırlarım
Loştu mahzeni, karanlık ve serindi
Yıkık döküktü ama neticede evimdi.
Çıkardık takır tukur tahta merdivenlerinden
Penceresinin biri avluya
Diğeri bisiklet tamircisine bakardı
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta