Yıl 1968...Kiçikapudaki lise yıllarım
Eski Rum evini bu gün gibi hatırlarım
Loştu mahzeni, karanlık ve serindi
Yıkık döküktü ama neticede evimdi.
Çıkardık takır tukur tahta merdivenlerinden
Penceresinin biri avluya
Diğeri bisiklet tamircisine bakardı
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta