Bir deniz kenarında ömrümün en şahane,
Demlerini sürdüğüm o evi unutamam.
Saraylar dizilse de yolumda hane, hane,
Ağladığım, güldüğüm o evi unutamam.
Ne öyle pek sıkıcı, ne de pek fazla şirin,
O evdi doğum yeri böyle birçok şiirin.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta