Deniz de deniz deyip duruyorsun,
Bilmiyorsun aslında denizi, tanıdığın filan da yok istanbulu.
O değil be İstanbul asla değil!
O umuttur insana; uçsuz ve bucaksız oluşuyla.
Martılar kadar özgür vapurlar kadar yolsuzdur onun rotası
Adaları kadar yalnız, caddelerince kalabalık ve boldur onun gönlü.
Deniz değildir, asla değildir İstanbulu böyle yapan
Sokakta karşılaştım.
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.
Devamını Oku
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta